Tezgahtar Nebahat Sözleri

Tezgahtar bir kızdı o

Permalı saçlarıyla

Kime baksa gülümserdi

Prova ettiği bakışlarıyla

Haftalığından ne düşerse

Koparıp anasının elinden

Konserlere giderdi

Çılgın haykırışlarıyla

Kır çiçekli bluzuyla

Poz-poz resimler çektirirdi

Keşfedilmek için belki de

Hep Beyoğlu'nda gezerdi

Her akşam o pop şarkıcı

Duvardaki posterden

Uzanıp bir rüya gibi

Dudağından öperdi

Ah Nebahat hiç görmedi rahat

Düşünür bulamazdı

Kimdeydi bu kabahat

Tezgahtar bir kızdı o

Evi bir kenar mahallede

Altı kardeş bir de ana-baba

Babası bir iş kazasından

Kötürüm kalmış bir usta

Karı-kumar peşinde

Boş vermiş bir abisi

Devlete karşı gelmiş

Diğer abisi mahpusta

O kır çiçekli bluzuyla

Artık resim çektirmese de

Zaman herşeyi eskitti

Duvardan söküp posteri

Rüyasını sandığa kilitledi

Derken mahalleden biriyle

Heveslendi evlenmeye

Hayırsız çıktı oğlan

Zengin bir dula gitti

Ah nebahat ona gülmedi hayat

Sonunda anladı ki

Kendindeydi kabahat