Hayat Nedir Anne Sözleri

Benim hiç sapanım olmadı anne

Ne kuşları vurdum

Ne de kimsenin camını kırdım

Çok uslu bir çocuk değildim ama

Seni hiç kırmadim hep boynumu kırdım

Ben hayatım boyunca

Bir tek kendimi vurdum

Suskun görünsem de

Fırtınalı ve mağrurdum anne

Bir mızrak gibi

Aynada hep dik durdum anne

Ben sana hiç bir gün laf getirmedim

Leke sürmedim

Ama göğsümü çok hırpaladım

Kalbimi çok yordum

Ben hayatım boyunca

En çok kendimi sordum

Benim hiç sevgilim olmadı anne

Ne bir yuva kurdum

Ne bir gün şansım güldü

Öpemeden bir bebeğin gidişini

Tükendi gitti çağım

Kimi yürekten sevdiysem

Yüreğini başkasına böldü

Bir muhabbet kuşum vardı

O da yalnızlıktan öldü

Sen beni göğsünde

Hep acılarla mı soğurdun anne

Yoksa evlat diye

Koca bir taş mı doğurdun anne

Eziyet degilim zahmet değilim

Musibet hiç değilim

Bir senin mi balına sinek kondu söylesene

Doğurdun da beni

Ne ile yoğurdun anne

Benim hiç hayalim olmadı anne

Ne seni rahat ettirdim

Ne kendim ettim rahat

Bir mutluluk fotoğrafı bile çektirmedi bu hayat

Kaybolmuş bir anahtar kadar

Sahipsizim anne

Ne omuzumda bir dost eli

Ne saçımda bir şefkat

Say ki yollardan akan

Şu faydasız çamurdum anne

Say ki ıslanmaktım üşümektim

Say ki yağmurdum anne

Bunca yıldır gözyaşlarını

Hangi denizlere sakladın

Oy ben öleyim

Sen beni ne diye doğurdun anne