Martı Yüzlü Sözleri

Deniz kıyısında bir martıyla konuşurken görüyormuş dostlarım beni sürekli

Bir kaptanım çünkü kağıt gemilerden emekli

Gülemedim ki hiç hasta yatağının başucunda

Haberi bu yüzden yoktur annemin sol yanağımdaki gamzeden

Komidinin üzerindeki ilaçların sayıları arttıkça

Kutularından yaptığım gökdelenin uzamasına sevinirdim

Ve bilmezdim annemin yaşantısındaki renkliliğin

Yalnızca raflara dizili kavanozların içindeki reçeller olduğunu

Bilerek mi yanına almadın giderken başının yastık da bıraktığı çukuru

Güveniyordum oysa ben sevgimize

Vapur iskelesi ya da tren istasyonundaki

Saatin doğruluğu kadar

Beni senin gibi birde annem terk etmişti

Ki göbeğimde durur onun yokluğundan bana kalan çukur

Sıralanmış saksılar vardı limana bakan penceremizin önünde

Ve çiçekler arkasında ekmek kırıntıları serpen martı yüzlü bir anne

Terasta toplanan kadınlar limandaki beyaz geminin ışıkları yanınca

Dedikodusunu yapmayı unuturlardı tam o saatlerde sokaktan geçen

Yazlık sinemadaki biletçi kızın

Annesinin dizlerinin dibinden hiç ayrılmayan uslu bir çocuk gibidir limandaki deniz

Ama sokağa çıkıp dalga olmak geçer yüreğinden

Hiçbir bardakta dudak payı bırakmadınız bana

Bir kaşık sesini bile çok gördünüz şekersiz içerek çaylarımın

İki çocuk rahatlıkla oturduğumuz kapının eşiğine

Kendi başıma zor sığıyorum bugün

Büyüdükçe insan yalnız mı kalıyor ne

Kabuğunu koparmadan ne bir elmayı soyabildim

Ne de iyileştirebildim bir yaramı

Ama karşıma çıkınca kızmadım hiç elma kurduna

Bendim çünkü bıçağı saplayan onun yurduna

Büyüklerde ben yapamıyorum

Çocuklarla almıyor beni oyunlarına

Devlet dairesinde yangından kurtarılamayacak

Sıkışmış çekmece gibiyim

Açılamıyorum sana

Kardeşiyle sokaklarda hep bir örnek giydirilen

Sen nasıl sevmezsin eşitliği

Yürürken düşen çoraplarını aynı hizaya getirmek için

Annen değil miydi önünde diz çöken

Yol kenarlarındaki yağmur mazgallarını

Kumbara sanıp haçlığımı atardım

Bu yüzden en çok denizden alacaklıyım

Denizden alacaklıyım