Böyledir Akşamları İstanbul'un Sözleri

Böyledir akşamları İstanbul'un

Bir efkâr basar içini çoğu zaman

Yalnızlığın , çaresizliğin aklına gelir

Hatıralar uçup gider avuçlarından

Şekiller bozulur, renkler kararır

Solar ümitlerin, batan günle birlikte

Böyledir akşamları böyledir İstanbul'un

Eriyip gidersin o koyu mavilikte

Bir meyhane köşesinde ararsın teselliyi

Zaman geçip gider, kadehler boşalır

Düşersin yollara canından usanmış

Başında bir ağrı, içinde kahır

Kapandı sanırken o eski yara

Bir sızı başlar içinde, en derinden

Bir bulut gelir, çöker üstüne kapkara

İki damla yaş süzülür kirpiklerinden

Ansızın bir vapur düdüğü parçalar geceyi

Götürür o sesler seni uzaklara

Düşündüğün anda öyle sessizce ölmeyi

Çekilir sesler, değişir manzara

Böyledir akşamları İstanbul'un

Bir efkâr basar içini çoğu zaman

Yalnızlığın , çaresizliğin aklına gelir

Hatıralar uçup gider avuçlarından..