Mathilda Sözleri

mathilda

kederle uyan bu güne yüzünde çürümüş gecenin izleriyle

sesini kıs zihninin ve bütün benlik sorgularını kapına dayanan

o çift el silah sesiyle öldür aslı kayıp bir öyküdür bu

özünde sen silik bir cennet hayalinin sınırlarında raks ederken

kanar hüzün reallerin sağır gidip gelirken

her gününde aynı kabusun yolunda

cevapsız kaldığın bu hayat dramasında kaybederken

kayıp zamanı varsayıp da sarhoş insan zihnimin inceden dumanlı

krizlerinde peki sen nerdeydin

ayaklarıma çift pranga vur kelamın bayraklarını indir yarıya

tüm betimler sussa da dilime özgürlük mühürlerini yeğle

bavulumda armonilerim suskun hala kalp krizlerimle eşdeğerken

son kez bir sorgusun harabe ruhuna

giderken o bir şarap damıt ölüm tadında

doğ mathilda kollarımda hasretin küçük bebek

sesimde özlemin kokar ve mutluluk yatak döşek

sancılar kelepçe adıma tüm sokaklar emanet

sonbahar deminde kalbim gözlerim yitik tibet

kalan nedir bakar bir körmüyüz satar ölür müyüz

huzur görür müyüz savaş içinde kördüğümmüşüz

sıyır ki tenini yaşamın içinde hep bu nağmeler var

suratlarında sin melankolik travmalar

beni de dünde bırak koluma bir kelepçe tak

bugünde yandı közüm sözümden dönemedim real özüm

bilir kişiydi bir tek iyilik uğruna

triplik dostluk örneği mutluluksa hep bölüm bölüm

sen ki acının yadigarısın ve pelikan beşiklerinde sallanan

hüzünün umuda haykırışlarındasın

tasvirin tabi bir rapin hatim bu düş senin

kadim sevişlerinde dünya kan kusarken eylemin

melodisel figürlerinde masum bir bebek yatar

doyar bu renge çizilen tüm hazin kokan satırlar

kesik nefeslerinden ince armonim sızar

karanlık bir odaydı kalbim duvarlar ve tablolar