Mezelerin Mezesi Sözleri

Ahmet Beğen:

İstanbul�un köhne yerinde

Gecekondu mahallesinin birinde

Dünyaya açtı gözlerini Selma..

Babasının üçüncü kızıydı

Anasının tekne kazıntısı

Çocukken bile mikrofonu elinde

Ablasının Rumeli gözlerinde

Hayatının oyununu oynardı

Ve serpildi

Büyüdü yaşından önce..

17sinde istediler Selma�yı

Gözleri mavi

Kendi mahur güzeli..

Oysa Selma aklını çoktan terk etmişti

Gecelerin gizemli rengini..

Kaçtı evden bi gece deli kız

Hayalleri yoldaş oldu kendine

O sokak senin,bu sokak benim..

Üstüne sabah pisledi sonra

Uyandığında Beyoğlu çıplaktı

Ve Selma

O da çıplaktı..

İstanbul�u giydi üstüne..

Ah Selma!

Küfrünü sevdi hayatın..

Yıllar ona 3 adım öteden attı

Ve bi İstanbul kadar mazi bıraktı arkasında..

Elbet sebebi vardı Selma�nın

Ki herkesin sebebi

Yaslı hayatım roman olurdu ..

Değimliydi zaten

Herkes oyuncu..

Rumeli gibi işvesi dökülürdü

Bi demin ıslık arkasından

Yol uzadı, zaman bitti..

Gecesi hiç karsız geçmedi

Ah Selma ah,

Küfrünü sevdi hayatın..

Mezelerin en güzel mezesi

Kıçı kırık bi şiirde bile

Güzel duruyor ismi�

Raffine:

İstanbul çaldı onu

Saftı üstelik

2 adımlık yolu koştu

Ayaklarından muzdarip

Derin bir hali vardı gözlerinden okunan

Bizim Selma uçar akıllı ne yapsın garip

Mavi gözlerinde deniz yok artık şaşkınım

Nedenli değişmiş

Sanki bir bataklık..

O pisliği seçmiş, geçmişini silmiş

Ve yeni bi sayfa açmış aklınca

Rengi kapkara

Hayat ona devamlı küfrederdi

Alıştı..

Ne olduysa o zaman oldu ahlaklığıyla tanıştı

Bir de özgürlüğüne düşkündü ki sorma

Hep onun olsun bu günler

Bir de baktı soldu güller

Rüyalarına girerdi renkli geceler

Olsa olsa düş kurar dediler

Kaçıp giderdi

Bilemediler..

Uyandığında çıplaktı

Bi vitrinden kendine baktı

İstanbul�la kol kola girdiler..

Durdur onu

Onda gurur ne gezer

Bir gün o da bezer

İçimdesin..

Sordun mu nesin?

Bir bilsen söylerdim kesin �