Nefs-i Müdafa Sözleri

VERSE 1:

ziyaret etmedim çok zamandır komşumu

karanlıkta kaldım elimdeyken söndü bak mumum

rüzgarın sesiyle kaybolurdum evvelâ

ferahlığın ardından hissedildi sözde hasmın kurşunu

gelir vurur seni hiç anlamazsın önce

en derinlerden çığlık sesi gelince ürperirsin

ak saçında belli geçmişin ve hak diğer tarafta

ağırsa zaten onun dengesi tam olmaz

önce bekledim gelirse kısmetim ayağıma

yormam kendimi diye düşündüm

aklıma da gelmedi bi an ve sen çağırmadıkça gelmez

hiçbir şey ve kovmadıkça gitmez hiçbir endişe

bütün bu manzaralar tek bir fırça eseri

mesele resmin kalitesi değil içindekileri anlamak

görmediysen bakmamışsın demektir

bakıpta görmemezlikten gelmekse harcanan emeği yemektir...

VERSE 2:

nefsi müdafaa harama el uzatmamakla oranı aynı

kimisi zürafa olmuş sanki kendi dengi olana hep yüksekten bakıyo

kısmen haklıdır, ot yiyen bi hayvan ot beyinli insan

ok çıktı yaydan trende raydan aslında gerçek sanılan herbişey saydam

bu film uzun sürcek gibi biraz öte kay lan

dünya sarhoş gibi dönüyo sanki geçiyo maytap

yokmuş hayran var hemde bayılıyor, verin ayran gayri nizamidir insan kayıran

malumatsız olabilirsin yeni başlayan asıl hayvan olan sokaktakini taşlayan

yaşlanan insan değil dünyadır ve bir deryadır ergenlik

bazen dalgalı bazen durgun ve bazen olgun...

anca koşmuş sonunda yorgun o boynu bükülmüş çiçek misali solgun...