Bedende Mevsim Sonbahar Sözleri

anne affet layık olamadım bu özrüm farzet

deryada bir salım yok artık tükenmez hasret

çabaladım yetmedi birgün etmedin şikayet

hangi dala el atsam soldu Allah tan dualar arzet

ne yapsam olmadı aşkta gülmedim meşkte

kimse yaramı sarmadı bende kayboldum meçhulde

sende gitme bir senle ben kaldık bu yerde

dün gece düşümde gördüm anlatsam ağlardın anne

vefasız çekti gitti hep paramı ve pulumu sevdi

ondan sana hayır yok derdin kısaca artık bitti

başka birini bulmuş şimdi ve çok mutluymuş şimdi

onca yorulma değmedi dayanacak gücüm tükendi

özür dilerim anne mağlubum ve artık suskunum

umrumda değil kimse ben tek sana mahcubum

helal et hakkını onlar riyakar ben masum

üstünden gözyaşını sil bu sana son mektubum

kapandı gözlerim göstermez oldu aynalar

elimi tut üşüyorum bedende mevsim sonbahar

kader yazar yaşar fani gerçek olmaz rüyalar

esen bir sert fırtınayla toprak olur yapraklar

Kalleşler yattı pusuya düşlerimse düştü suya

maskeler yerlerde anne hepsinden bıçak bi sırtta

şimdi boynumda ilmik gözlerim dikik zamana

suretimdi bir gülüş melek yüzünü gördüm orda

sözlerin kulaklarımda hele busen yanaklarımda

koca adam korktuğumda güzel adın dudaklarımda

bu şehrin sokaklarında ben yokum masallarında

dikine koşmaktan bıktım derman yok ayaklarımda

görmesen günahı var duymasan hesabı var

seversen ızdırabı ölmezsen cezası var

ağlasan kuru pınar gitsen her yer dört duvar

kalsam günlerim cefa boştan yorgun düşmek var

elbet banada gülmek var anne sana bu sayfalar

burda gürültüden ziyade sessiz kalıp susmak var

hayata öksek tutmak var bende solgun yapraklar

vakti geldi gitmenin doğmakta var ölmekte var

kapandı gözlerim göstermez oldu aynalar

elimi tut üşüyorum bedende mevsim sonbahar

kader yazar yaşar fani gerçek olmaz rüyalar

esen bir sert fırtınayla toprak olur yapraklar