Conxuro (Da Queimada) Sözleri

[Dice la leyenda que en la víspera de la noche de todos los santos, en el Monte del Gozo, en un claro del bosque, se dan cita las meigas y preparan un brebaje ofreciéndoselo a: "El Peregrino" el cual sonríe y fornica con ellas hasta el alba (avisad al conde Lequio, que aquí tiene curro!!)]

Mouchos, coruxas, sapos e bruxas

Demos, trasgos e diaños, espritos das nevoadas veigas

Corvos, pintigas e meigas, feitizos das menciñeiras

Podres cañotas furadas fogar dos vermes e alimañas

Lume das Santas Compañas, mal de ollo, negros meigallos

Cheiro dos mortos, tronos e raios

Oubeo do can, pregón da morte, fuciño do sátiro e pé de coello

Pecadora lingua da mala muller casada con home vello

Averno de Satán e Belcebú, lume dos cadavres ardentes

Corpos mutilados dos indecentes

Peidos dos infernais cús, muxido da mar embravescida

Barriga inútil da muller solteira

Falar dos gatos que andan á xaneira

Guedella porca da cabra mal parida

Con este fol levantarei as chamas de este lume que asemella ao do inferno

Fuxirán as bruxas a cabalo das súas escobas, índose bañar na praia das areas

gordas

¡Oíde, oíde!

Os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse na augardente,

quedando así purificadas

E cando este brevaxe baixe polas nosas gorxas

Quedaremos libres dos males da nosa ialma e de todo embruxamento

Forzas do ar, terra, mar e lume, a vos fago esta chamada:

Si é verdade que tendes máis poder que a humana xente, eiquí e agora

Facede cos espritos dos amigos que están fora

Participen con nós de esta queimada

[Letra: Tradicional]

[Música: Txus y Carlitos]