Şimdi Gitme Yar Sözleri

Sen bir kitap kapağı gibi kapamışken adımı, ben her sözcükte seni okuyorum harf harf

Tümcelerimin boyun büküşlerine aldırma yar!

Gözü yaşlı satırlarımın kaçan döküşlerinde büyütüyorum keşkelerimi

Harflerimin ayağı kayıyor uçurumlarından.

Oysa sen bir liman sakinliğiydin yüreğime

Bir gün batımı huzuru

Uçsuz bucaksız bir özgürlüktün mavilerime

Ateşe verdin kıyılarımı apansız, sinsice

Züleyha'nın kaderine razıydım Yusuf(um)sun diye

Peşinden koşmaya, kınanmaya, dile düşmeye

Nerden bilirdim dil(in)den düşeceğimi?

Bir sözünle ateşe verdin uğruna ödenen bedelleri

Gitme demem, git şimdi!

Bir metalin içine bindirip vedalarını, son bir kez kokunu çekmeden tiryakiliğim, son bir kez düşmeden kollarının girdabına, bir buseyi çok görüp Alnıma, en kara yazgıları sür de git!..

Son fethedilen miyim meçhul ama, sen son Fatih'im

Bilsen, kaç varlığa hiçlikti fetihlerin

Ama dur, gitme!...

Şu topraklarımda dalgalanan sancağını indir, öyle git!

Yüreğimden sevdanı, dilimden adını sök de git!

Ciğerlerimden kokunu, gönlümden gözlerinin okunu çek de git!

Sözlerimi esaretten kurtar, dilimi çöz de git!

Kaç kez uğurladım seni bu kentten? Kaç kez boynu bükük bıraktın ardından el sallayışlarımı garlarda?

Dönüşünün umuduyla gidişine dayanamazken, bu müebbet vedaya nasıl dayanırım söyle?

Ah yar

En yakınımken uzağımdın. Şimdi benden öte bensin ki, ben bana t-uzağım

Kin tutmaz kalemim, bilirsin.

Sen kapatsanda c-ismimin üstüne son sayfanı, bu masalın devamını bir ömür bekler yüreğim

Sana git diyebilmek için kaç alfabe satın aldım z-amansız pazarlıklarla bilsen.

Tüm kırgınlıklarımı çıkarıp kumbaramdan saydım, bir git etmedi.

Yanında me'si olmayan bir git yakıştırılmadı sevdama

Ama çok istiyorsan, işte orda; alfabemin kıyısında bir git

Eksik, mahzun, çaresiz

İster al git, istersen k-al git-me Yar!...

Yar demişim sana yokluğun dipsiz bir yar! İşte, diz çöküyor sevdana yüreğim, gitme!...

Gitme, sensiz ıssız bu diyar