Ustalaşmış Sevgin Sözleri

Artık ben sen gibi değil,
Kopardım attım sana dair her şeyi.
Her şeyi, her şeyi.

Seni bana soranlara diyorum: 'Sus,
Kafa yiyor bu adam, acı kus, kus.”
Geldim mazilerime, sensiz geçen mahalleye.
Küçüktün, 2-3 yaş; bu sözler eski sevgiliye.
Seni görmeden dayanamaz,
Gelirdim okul önüne.
Beklerdim saatlerce seni görürüm diye,
Evine kadar da bırakırdım
Hep kafam estiğinde.
O günleri hatırla, Furkan çok sevdiydi be.

Dünyasını sana adamıştı, şimdi neredesin söyle?
Ben bıraktığın yerdeyim, unutma bu sözleri de.
Aşkından yanan ben,
Burası bambaşka, dinle.
Çok zoruna gidecek ama belliydi marifetin de.

Tebrik ediyorum,
Bravo, alkışlıyorum sevgiliyi.
Ustalaşmış sevgin, oradan oraya koşman tabii.
Gözlerinin diyarı hani benimdi, sırf anlamadım ki.
Anlamalıydım, anlayamadım sevginin sahteliğini.
Dünyamı avucuma aldım, avucuna bıraktım.
Göz göre göre nasıl aldandıysam, aldandım.
Kandım yalancı aşkına, lafına inandım, kandım.
Dünden bugüne ne değişti biliyor musun sevgilim?
Sensizliğin kalemi, her defasında anlattım.
Her defasında kolumdaki baş harfini hatırladım.
Çekilen jilet pahasına anılarımı hatırladım.
Sevgilim, sensiz geçen günleri bu geceye anımsattım.

Düş sihirbazı oldum, oluyorum da sevgili.
Bundan sonra içmiyorum, bıraktım kenara maziyi.
Satırlarım sensiz geçen günlerin tripi.
Tribe bağlasam kalemimi,
Anlatması kafayı yedirir.
Arkamdan işler çıkartmış, selamımı ilet.
Sensiz geçen günleri izliyorum bizzat.
Dönersin diye değil, karşıma geç otur anlat
Diye değil; sevgin sana yakışmadı eski üstat.
Üstat olman yalancılıkta, sevgin
10 Numara okey, alkışla sahnedesin.
Tebrik ediyorum, bambaşkasın bilesin.
Teşekkür ederim, düzmece sevgilim.

Yeteneklerini sergiliyorsun sevgili, ilk baştasın.
Büyük oynayamıyorsun, oynadıkça batıyorsun.
Arkandan vuranları aslında sergiliyorsun.
Serginin en babasını gösterdin, beni tanımıyorsun.