Düşman Çizmesi Altında Yurdum Sözleri

girdiler kapılardan

girdiler pencerelerden

mektuplardan kitaplardan telefonlardan

girdiler kirlettiler ve gecemizi

girdiler ağrıttılar ve gündüzümüzü

işimize saygımızı

ölümüze acımızı

sayrı yatağımızı

özlemlere sevgilere sular gibi akışımızı

kıyımlara kıranlara türkü türkü bakışımızı

girdiler kirlettiler insan onurumuzu

insan yüzü güzeldir çirkindi bunlarınki

insan yüzü sıcaktır soğuktu bunların ki

elleri el değildi eli andırıyordu

gözleri göz gibiydi bakışsızdılar

göğüse benzer bir kafesti taşıdıkları

içinde yürek yoktu

kapıların arkasında emeklememiş

beşiklere belenmemişlerdi karda tipide

girdiler akşam sofralarında evlerimize

yoksul sabah çaylarında girdiler

girdiler öpüşürken kuytuda

okşarken saçlarını çocuğumuzun

avutmaya çalışırken acılımızı

duyumsarken sevincini insan oluşumuzun

girdiler bağlarken mektubumuzu

dertleşirken kapısında kırkıncı odamızın

girdiler evlerimize

en ağrıtan yerinde bir özlem türküsü

bunalmış bir kahkahanın orta yerinde

taş gibi yorgunluğunda bir güzelim düşün

ölümcül sayrılıkta umarsız yalnızlıkta

kağıttan kaleler yüzdürürken

geçmiş sularımızda

uçurtmalar salarken umut göklerimize

kucaklarken dostlarımızı telefonlarda

girdiler evlerimize

çirkindiler korkaktılar yarınsızdılar

geldiler itilerek girdiler irkilerek

kararttılar gecemizi

ısırdılar karanlıkta kanattılar türkümüzü

kırdılar çiçekli dallarımızı

tükürdüler içine ekmeğimizin

ağrıttılar ağrımızı

ağrıttılar dünya dünya

ağrıttılar vatan vatan

düşman çizmesi altında yurdum

sürdüğüm toprakta gözü

öğüttüğüm unda dokuduğum kumaşta

çekip alıyor soframdan

uğrunda alın teri döktüğüm

ekmeğimi tütünümü ne varsa

düşman çizmesi altında yurdum

hava barut kokuyor haritam kan içinde

söz eylemini bitirmiş silahın eylemidir şimdi

göğsümüzde umudun çapraz fişekliği

söz: kemal özer

müzik: grup yorum