Yakılmış Mektup Sözleri

Sana bu mektubu uzaklardan yazıyorum

Adresini çoktan unuttum

Bir şiirin şişesine kalbimi koyup

Sulara bırakıyorum...

Ah benim eski türküm

Ah benim hazin öyküm

Yanılışım, yenilişim

Ne yaptıysam seni mutlu edemedim

Oysa, bir kemanım vardı bir de sen

Acımadın, ezdin beni, üzdün

Hiç anlamadın

Yavrusuna yanan bir anne gibi

İçime gömdüm depremlerimi

Ceketimi alıp gittiim

Derin derin iç çekişim, bu yüzden

İnadına suskundum oysa

İnadına vurgun

Geç uslandım

Sen görmedin amaa

Altı mosmor gözlerimde ıslandım..

En çok en çok istavriti severdin

Sıkıp limonu maydanoza,

Şaraba vururdun hani

Eski bir kasette bizim şarkımız

Alıp götürürdü seni

Salaş meyhanelerde

Ve kumsaldaki ayak izlerinde

Kırılan hayallerim ümitlerim

Ve seni bekleyişlerim

Her yağmur akşamında

Daha bir mutluyduk o günler

Herşeye rağmen özgürdük

Kitap alacak paramız olmasa da

Ucuz tütün içsek de

Pahalıydı düşlerimiz

Ne kadar çok isterdim şimdi

Bu şarkımı duymanı

Kanayan bir gül misali

Saçlarına taktığım

Suskun çığlıklarıyla inleyen şu kemanı

Ki, her notası ödeşmenin

Ve hayatla yüzleşmenin katranı

Hatırlar mısın

Parasız kalmıştık da bir gün

Kardeşinin kumbarasını boşaltıp

Konsere gitmiştik

İmzasını almıştık sevdiğimiz şarkıcının

Birlikte fotoğraf çektirmiştik

Bir şişe gazozu

Ve kaşarlı tostu bölüşmüştük

Hey gidi hey..

Az mı şiir yazdık ders kitaplarına

Otobüse biletsiz mi binmedik

Komaya mı girmedik

Her beşiktaş maçında..

Şimdi bir hastane akşamının yorgun penceresinde

Maziye dalıp dalıp gitmelerimsin artık

Ne kemanım var yanımda

Ne de sen varsın

Mevsimlerden hüzün

Aylardan pişmanlık ve karanlık

Sen ki bu mektubu saklayacaksın

Öpüp öpüp koklayacaksın belki

Ve artık gelmeyeceğimi bile bile

Bekleyeceksin...

Ah benim eski türküm

Ah benim hazin öyküm

Yanlışım, yanılışım

Seni hiç üzer miyim

Ben bu mektubu defalarca yazmış,

Defalarca yakmışım!