Yokluğundan Sonra Varlığın Sözleri

Kırık mızrabımı tutuyor yine parmaklarım..
Ve dökülecek kağıda hasret ve biraz buruk yüklü duygularım
Doğdum doğalı beklediğim Yarim,Sevdiğim...
Bir bilsen duyabilsen SANA benliğimde nasıl bir hasret büyütmüşüm...

Mızrabımla yazdım,dudaklarımla söyledim
Oysaki ne simanı , ne adını biliyordum
Öyle bir anlatılmaz çaresizler çaresizin içindeyim
Hiç usanmadan , bıkmadan buram buram...

Yalan dolan arasında bir kuru yaprak misaliyim
Seni ararken ne duvarlara,ne uçurumlara rastlayıp tüm engelleri aşmışım
Çoğu zaman dizlerim kanasa da hala SENİ beklemekteyim
Gelsen de ,gelmesen de...
Hani sırf anlamlandırmak adına,
SENİ son nefesime kadar bekleyeceğim...

İstiyorum ki çizeyim simanı kağıtlara,duvarlara
İstiyorum ki yazmak,SENİ anlatan şiirler sana
İstiyorum ki yazılan şiirleri okumak sana
Biliyorum ki bunlar istem dışı olan istekler

Ama olsun,gelmesen de Ve beni bulamasan da
Ben SENİ çizeceğim kağıtlara
Ben SANA yazacağım hep hasret yüklü şiirleri
Ben SANA okuyacağım yazdığım şiirleri

Ve bir gün eğer olur da beni bulursan
Benim sustuğum gün olacak bana geldiğin gün
Ben yokluğunda okadar çok yazıp konuştum ki..
Yanımdayken SEN,ben susacağım,
Ve SEN...
Benim Gözüm,Dudağım,Parmaklarım,Ayaklarım olacaksın...

Beni anlatacaksın,beni anlattığında göreceksin bendeki SENİ..
Beni anlatacaksın,hissedeceksin sana büyüttüğüm hasretleri
Beni anlatacaksın ve uzaklardan yankılanacak sesim kulağında,yokluğunda okuduğum şiirlerin...
Seni yazdıklarım kadar yaşasaydım ÖMRÜM varlığınla biterdi...