Şehir Sözleri

Gerçekten gözleriniz var
Elleriniz parmaklarınız
Bitmek bilmeyen hırslarınız
Avuntularınız, paslı tasmanız
Ben duymam pek de konuşamam
Ama gördüklerimi anlatacağım
Belli başlı yılların izlerini
Gözlerinden söküp atacağım
Gördüm takı törenleriyle doğum izinleri
Diplomalar ve nişanlar gördüm
Kaç kere güldüm? Kaç kere öldüm?
Üzgün babalar gördüm
Belki dündüm ve belki de bugün
Ocak söndüren bir haini gördüm
Okumayı kendi başına öğrenenler
Kiralık araba ve gelinlikler
Terzi teyze, dilekçeler
İhtarnameye mühürler
Burada çok şey yaşandı

Çıraklar usta berber olup
Kendi dükkanlarını açtı
Kat karşılığı maziler satıldı
Bir adam her akşam kendini astı
Borsada paralar battı
Eşlerinden gizli içtiler rakı
Bunalıyorum çok bunalıyorum
Kendi kendime sorup duruyorum
Her şey böyle miydi evvelden beri?
Anlat bana düştüğüm gafleti
Göz kapakları ihanet temsili
Ruhlarında telefon rehberleri
Gördüm, kızlarıyla parka giden babalar
Paltoları gönlü gibi kokanlar
Bundan kime ne anlamlar çıkar
Koridolar, hasta bakıcılar
Rengi belirsiz sabahlar
İzliyorum yıllardan beri
Sanki hiç bitmeyecek gibi
Korkuyorum elimde değil
Hiçbir şey bitmeyecek gibi
Hiçbir şey bitmeyecek gibi